नेपालको विदेशी विनिमय सञ्चिति ३७ खर्ब ४ अर्ब ५५ करोड रुपैयाँ पुगेको छ। २०८३ वैशाख मसान्तसम्म आइपुग्दा कुल विदेशी विनिमय सञ्चिति ३८.३ प्रतिशतले बढेको हो।
२०८२ असार मसान्तमा २६ खर्ब ७७ अर्ब ६८ करोड रुपैयाँ रहेको सञ्चिति गत वैशाख मसान्तमा यो स्तरमा पुगेको हो। यो वृद्धिले मुलुकको अर्थतन्त्रका लागि सकारात्मक संकेत दिएको छ।
अमेरिकी डलरमा गणना गर्दा विदेशी विनिमय सञ्चिति २४ प्रतिशतले बढेको छ। २०८२ असार मसान्तमा १९ अर्ब ५० करोड डलर रहेको सञ्चिति गत वैशाख मसान्तमा २४ अर्ब १९ करोड डलर पुगेको छ।
कुल विदेशी विनिमय सञ्चितिमध्ये सबैभन्दा ठूलो हिस्सा नेपाल राष्ट्र बैंकमा छ। २०८२ असार मसान्तमा राष्ट्र बैंकमा २४ खर्ब १४ अर्ब ६४ करोड रुपैयाँ थियो। २०८३ वैशाख मसान्तमा यो ३६.६ प्रतिशतले बढेर ३२ खर्ब ९८ अर्ब ३८ करोड रुपैयाँ पुगेको छ।
नेपाल राष्ट्र बैंकबाहेकका बैंक तथा वित्तीय संस्थासँगको सञ्चिति पनि बढेको छ। यो सञ्चिति २०८२ असार मसान्तमा २ खर्ब ६३ अर्ब ४ करोड रुपैयाँ थियो। २०८३ वैशाख मसान्तमा ५४.४ प्रतिशतले बढेर ४ खर्ब ६ अर्ब १७ करोड रुपैयाँ पुगेको छ।
विदेशी विनिमय सञ्चितिमा भएको वृद्धिका प्रमुख कारण विप्रेषण आप्रवाहमा सुधार, पर्यटन क्षेत्रको पुनरुत्थान र वैदेशिक मुद्रा आम्दानीमा वृद्धि हुन्। आर्थिक सुस्तताका कारण आयातमा अपेक्षित सुधार नहुँदा पनि सञ्चिति बढेको छ।
२०८३ वैशाख मसान्तको तथ्यांकअनुसार, कुल विदेशी विनिमय सञ्चितिले २२.६ महिनाको वस्तु आयात धान्न सक्ने अवस्था छ। २०८२ असार मसान्तमा यस्तो क्षमता १२८.१ प्रतिशत थियो।
कुल विदेशी विनिमय सञ्चितिमा भारतीय मुद्राको अंश २०.६ प्रतिशत छ। यो नेपाल-भारतबीचको उच्च व्यापारिक कारोबार र आर्थिक सम्बन्धका कारण महत्वपूर्ण छ।
उच्च विदेशी मुद्रा सञ्चितिले मुलुकको आयात धान्ने क्षमता बलियो बनाउँछ। यसले बाह्य क्षेत्रको स्थायित्व कायम राख्न, भुक्तानी सन्तुलन सुधार गर्न, विनिमय दर व्यवस्थापनमा सहजता ल्याउन र वित्तीय प्रणालीप्रतिको विश्वास बढाउन सहयोग पुग्छ।
