थाइल्यान्डमा ४० घण्टा अलपत्र परेपछि जापानमा जारी २०औँ एसियाली खेलकुदमा कांस्य पदक जितेको नेपाली महिला कबड्डी टोली बुधबार स्वदेश फर्किएको छ।
सेप्टेम्बर ३०, २०२६ (बुधबार) मा त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप) का सदस्य-सचिव राम चरित्र मेहतासहित त्रिभुवन आर्मी क्लब र नेपाल पुलिस क्लबका प्रतिनिधि तथा खेलाडीहरूको बाक्लो उपस्थितिमा टोलीको स्वागत गरिएको थियो।
तीन वर्षअघि हाङझाउ एसियाडमा पनि कांस्य पदक जितेको नेपाली महिला कबड्डी टोलीले यसपटक २०औँ एसियाडमा पनि सोही इतिहास दोहोर्याउँदै देशको इज्जत जोगाएको छ। नेपालले यस एसियाडमा स्वर्णसहित दोहोरो अंकको पदक ल्याउने लक्ष्य राखे पनि अधिकांश आशा गरिएका खेलहरू पदकविहीन बनेका छन्। २०औँ एसियाली खेलकुदमा नेपालले हालसम्म २ वटा कांस्य पदक जितेको छ, जसमा कराँतेका तेन्जिङ शेर्पाले पुरुष +८४ केजी कुमुतेमा सेप्टेम्बर २३, २०२६ (बुधबार) मा पहिलो कांस्य पदक दिलाएका थिए।
मैदान अभावबीच कप्तान विष्टको नेतृत्वमा दोस्रो कांस्य
टोलीकी कप्तान मानमति विष्टले आफूहरूले कठिनाइलाई बेवास्ता गर्दै पदकमा केन्द्रित भएर खेलेको बताइन्। “खेल्न अघि हामीले मैदान छैन, हल छैन भनेर सोचेनौँ। ६ महिनादेखि हाम्रो ध्यान त्यहाँ थिएन,” उनले भनिन्, “हाम्रो ध्यान खेल्नुपर्छ, पदक ल्याउनुपर्छ र नेपालको झन्डा फरफराउनुपर्छ भन्नेमै केन्द्रित भयौँ।”
मानमतिले आफ्नै कप्तानीमा नेपाललाई एसियाली खेलकुदमा पहिलो पटक पदक दिलाएकी हुन्। यसअघि उनी हाङझाउ एसियाडमा टिमकी सदस्य मात्र थिइन्। उनले आफ्नै कप्तानीमा चीनमा सम्पन्न छैटौँ एसियन विच गेम्समा पनि कांस्य पदक दिलाएकी थिइन्। २०औँ एसियाली खेलकुदअघि टोलीले भारतमा ५० दिन प्रशिक्षण गरेको थियो।
कबड्डी विकासका लागि प्रशिक्षक राई र महासचिव झाको स्पष्ट माग
टोलीकी मुख्य प्रशिक्षक पार्वती राईले खेलाडीहरूको समस्या बुझेर उनीहरू अनुकूल वातावरण सिर्जना गर्नुपर्नेमा जोड दिइन्। “सबैभन्दा अत्यावश्यक पक्ष भनेको प्रशिक्षण र खेलाडीको पोषण हो,” प्रशिक्षक राईले भनिन्, “खेलाडीहरूले शक्तिवर्धक खुराक पाएनन् भने भार धेरै बढ्छ र उनीहरू निरुत्साहित हुन्छन्।” उनले यस्ता प्रतियोगिताहरूले खेलाडीहरूको स्तर वृद्धि हुने र लगातार दुई पटक पदक जित्नु नै स्तर वृद्धिको प्रमाण भएको जनाइन्।
अखिल नेपाल कबड्डी संघका महासचिव अरविन्द झाले कबड्डी खेललाई विशेष दर्जा दिनुपर्ने माग राखेका छन्। “कबड्डी खेललाई विशेष खेलको दर्जा दिइयोस्। टिममा धेरै सुधार आएको छ, टिम ६४औँ स्थानमा थियो अहिले ४२–४३ औँ स्थानमा उक्लिएको छ,” उनले भने, “वास्तविक पदक कहाँबाट आउँछ, त्यसको वास्तविक पहिचान हुनपर्छ। यसको लागि सबैभन्दा उपयुक्त स्थल भनेको एसियाली खेलकुद हो।”
झाले राज्यले ल्याएको मिसन २०२६ लाई वैज्ञानिक ढंगबाट अघि बढाउनुपर्ने तर्क राखे। “सबै खेल समान हो, तर त्यसमध्ये पनि सम्भावना भएको खेललाई विशेष दर्जा दिएर छनोट गर्नुपर्यो। नत्र सम्भावना भएको खेल पछाडि पर्न सक्छ,” उनको भनाइ थियो।
खेलकुद पूर्वाधारमा २५ करोड लगानी, कबड्डी मैदान अझै अस्पष्ट
युवा तथा खेलकुद मन्त्रालय र राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप) बीच खेलकुद संरचना निर्माण तथा स्तरोन्नतिका लागि सम्झौता भएको छ। यसअन्तर्गत आगामी तीन वर्षभित्र नेपालगञ्ज रङ्गशालालगायत तोकिएका खेलकुद पूर्वाधारमा २५ करोड रुपैयाँसम्म लगानी गरी आधुनिक फ्लडलाइट जडान तथा मर्मतसम्भार गर्ने लक्ष्य राखिएको छ।
तर, कबड्डीका लागि छुट्टै मैदान निर्माण र खेलाडीको पोषणमा सुधारका लागि सरकार तथा राष्ट्रिय खेलकुद परिषद्का ठोस योजनाहरू भने अझै अस्पष्ट छन्।
