कतारमा ६ वर्ष र मलेसियामा आठ वर्ष बिताएर फर्किएका प्रेम श्रेष्ठ र दिलीप श्रेष्ठजस्ता युवाले मोरङको लक्ष्मीमार्गमा राँगाको सुकुटी व्यवसाय सुरु गरेका छन्। यस व्यवसायले गाउँलाई ‘सुकुटी बजार’का रूपमा चिनाएको छ। सुरुवाती दिनमा मासिक २०–३० किलो सुकुटी बेच्न धौ–धौ हुने प्रेमको पसलबाट अहिले सयौँ किलो सुकुटी बिक्री हुन्छ।
प्रतिकिलो रु दुई हजार ७०० मा बिक्री हुने सुकुटीबाट प्रेमले मासिक रु दुई लाखसम्म आम्दानी गर्छन्। उहाँले स्थानीय बजारबाट प्रतिकिलो रु ७०० मा राँगाको मासु किनेर सुकुटी बनाउने गरेको र मासुको करिब एक चौथाइ सुकुटी बन्ने गरेको जानकारी दिनुभयो।
प्रेम र दिलीप मात्र होइन, अन्य युवाहरू पनि यो व्यवसायमा आकर्षित भएका छन्। ११ वर्षदेखि यही पेसामा जमेका शोभितमान श्रेष्ठ भन्छन्, “विदेशको कडा मेहनत र परिवारबाट टाढा हुनुको पीडाभन्दा आफ्नै घरमा परिवारसँगै बसेर गरेको यो व्यवसायले धेरै सन्तुष्टि दिएको छ।”
पूर्वी–पश्चिम राजमार्ग भएर यात्रा गर्ने यात्रुहरूका लागि लक्ष्मीमार्ग अहिले सुकुटीको स्वाद लिने मुख्य थलो बनेको छ। यहाँको सुकुटीको माग बेलायत र अमेरिकामा रहेका नेपालीहरूमाझ पनि पुगेको छ।
अन्तर्राष्ट्रिय बजारबाट उच्च माग आए पनि परम्परागत निर्माण शैली र जनशक्तिको अभावका कारण मागअनुसार सुकुटी पुर्याउन व्यवसायीहरूलाई चुनौती भइरहेको छ। विदेशमा बगाउने पसिना र समय आफ्नै माटोमा खन्याए स्थानीय परिकारलाई पनि सफल व्यवसाय र अन्तर्राष्ट्रिय ब्रान्ड बनाउन सकिने विश्वास व्यवसायीहरूले व्यक्त गरेका छन्।
