बाली जोगाउने नाममा बाँदरलाई नियन्त्रण गर्ने भन्दै अपनाइएका जुक्तिहरू न त दीर्घकालीन छन् न त मानवीय। Nmkhabar द्वारा प्राप्त कागजात र अनुसन्धानले यो निष्कर्ष निकालेको छ। यस सम्बन्धमा सम्बन्धित निकायको जवाफदेही भने शून्य देखिएको छ।
- सरकारी निकायले बाँदर नियन्त्रणका नाममा अपनाएका विधिहरू वैज्ञानिक र मानवीय नभएको पुष्टि।
- नियन्त्रणका नाममा बाँदरको अवैध शिकार र अंगहरूको बेचबिखन हुने गरेको आशंका।
- यस विषयमा सम्बन्धित मन्त्रालय र विभागको मौन स्वीकृति वा निष्क्रियता।
बाँदर नियन्त्रणको नाममा कस्तो छ हर्कत?
Nmkhabar द्वारा प्राप्त कागजातले देखाउँछ कि विभिन्न जिल्लामा बाली जोगाउने बहानामा बाँदरलाई नियन्त्रण गर्ने प्रयासहरू भइरहेका छन्। यी प्रयासहरूमा परम्परागत र अमानवीय विधिहरूको प्रयोग भएको पाइएको छ। उदाहरणका लागि, कतै विष प्रयोग गर्ने, कतै पासो थाप्ने, कतै आक्रामक तरिकाले लखेट्ने जस्ता कार्यहरू भइरहेका छन्। वन तथा वातावरण मन्त्रालय र सम्बन्धित डिभिजन वन कार्यालयहरूलाई यसको जानकारी हुँदाहुँदै पनि प्रभावकारी कदम चालिएको छैन। अभिलेखअनुसार, यो समस्या वर्षौंदेखि चल्दै आएको छ तर यसको दीर्घकालीन समाधानका लागि कुनै ठोस नीति तथा कार्यक्रम लागू गरिएको छैन।
सरकारी निकायको जवाफदेही शून्य
यस विषयमा Nmkhabar ले सम्बन्धित सरकारी निकायहरू, जसमा वन तथा वातावरण मन्त्रालय, राष्ट्रिय निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण विभाग र जिल्ला वन कार्यालयहरू पर्छन्, सँग प्रतिक्रिया लिन खोज्दा अधिकांशले यसलाई ‘सामान्य समस्या’ भन्दै पन्छिए। केही अधिकारीहरूले अनौपचारिक कुराकानीमा यो समस्या स्वीकार गरे पनि आधिकारिक रूपमा यसको समाधानका लागि कुनै पहल नभएको स्वीकार गरे। यो घटनाले सरकारी निकायको वन्यजन्तु संरक्षणप्रतिको उदासिनता र गैरजिम्मेवार प्रवृत्तिलाई उजागर गरेको छ।
अब प्रश्न उठ्छ, बाली जोगाउनका लागि अपनाइएका अव्यवहारिक र अमानवीय जुक्तिहरूको जिम्मेवारी कसले लिने? र, यसमा मौन बसेका सरकारी निकायमाथि कहिले कारबाही हुने?
