कोलकाताको साल्ट लेक स्टेडियममा शनिबार राति भएको ऐतिहासिक अन्तर्राष्ट्रिय मैत्रीपूर्ण खेलमा पाँच पटकको विश्व च्याम्पियन ब्राजिलले भारतलाई ३-० गोलअन्तरले पराजित गर्यो, यद्यपि प्रारम्भिक रिपोर्टहरूमा ब्राजिलले चार गोल गरेको उल्लेख थियो।
यो खेल भारतीय फुटबल इतिहासमा कोसेढुङ्गा बन्यो, किनकि यो सिनियर पुरुष अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलमा भारत र ब्राजिलबीचको पहिलो भेट थियो। फिफा वरीयतामा पाँचौँ स्थानमा रहेको ब्राजिलले भारतीय भूमिमा पहिलो पटक अन्तर्राष्ट्रिय खेल खेलेको थियो। करिब ६०,००० दर्शकको अपेक्षा गरिएको यस खेलले भारतीय फुटबलमा ऐतिहासिक छाप छोड्यो।
ब्राजिलका प्रशिक्षक कार्लो एन्सेलोट्टीको नेतृत्वमा टोली २०३० को विश्वकपको तयारीका लागि पुनर्गठन प्रक्रियामा छ। ब्राजिलले हालै जुलाई ५, २०२६ मा भएको विश्वकपमा नर्वेसँग २-१ ले पराजित हुँदै राउन्ड अफ १६ बाट बाहिरिएको थियो। त्यसैले, यो मैत्रीपूर्ण खेल ब्राजिलका लागि नयाँ रणनीति र खेलाडी परीक्षण गर्ने अवसर पनि थियो।
भारतका लागि भने यो खेल अखिल भारतीय फुटबल महासंघ (AIFF) द्वारा आयोजना गरिएको १३ वटा मैत्रीपूर्ण खेलहरूको शृङ्खलाको एक भाग थियो। सेप्टेम्बर २५ देखि अक्टोबर ११, २०२६ सम्म बेङ्गलोर, गोवा र कोलकातामा आयोजना गरिएका यी खेलहरूको मुख्य उद्देश्य टोलीको स्थिरता सुधार गर्नु, फिफा वरीयतामाथि चढ्नु र नयाँ पुस्ताका खेलाडीहरू विकास गर्नु हो।
निर्णायक गोलहरू र खेलको चित्रण
ब्राजिलको प्रभावशाली जितमा तीन फरक खेलाडीले गोल गरे। खेलको २८ औं मिनेटमा चेल्सीका युवा विङ्गर एस्तेभाओ विलियन अल्मेडा डे ओलिभेरा गोन्काल्भ्सले पहिलो गोल गर्दै ब्राजिललाई अग्रता दिलाए। १९ वर्षीय एस्तेभाओको यो गोल उनको अन्तर्राष्ट्रिय करियरको महत्त्वपूर्ण क्षण थियो।
पहिलो हाफ सकिनुअघि ४२ औं मिनेटमा फ्लामेङ्गोका स्ट्राइकर पेड्रो गुइलहर्मे अब्रेउ डोस सान्तोसले अर्को गोल थप्दै ब्राजिलको अग्रता दोब्बर पारे। २९ वर्षीय पेड्रोको यो गोलले भारतमाथि थप दबाब सिर्जना गर्यो। दोस्रो हाफमा पनि ब्राजिलले आफ्नो दबाब कायम राख्यो र ५८ औं मिनेटमा फ्लामेङ्गोका लेफ्ट विङ्गर सामुएल डियास लिनोले तेस्रो गोल गर्दै जित सुनिश्चित गरे।
यस खेलमा भारतले कप्तान गुरप्रीत सिंह सन्धुको नेतृत्वमा रक्षात्मक रणनीति अपनाए पनि ब्राजिलको आक्रमण रोक्न सकेन। फिफा वरीयतामा पाँचौँ स्थानमा रहेको ब्राजिल र १३८ औं स्थानमा रहेको भारतबीचको खेलमा स्तरको भिन्नता स्पष्ट देखियो। स्रोतमा चार गोल उल्लेख गरिए पनि, प्रत्यक्ष अपडेट र आधिकारिक तथ्यांकले तीन गोललाई मात्र पुष्टि गरेको छ।
आयोजकको तयारी र विश्वकपको झल्को
भारतीय फुटबल संघले यो खेलमार्फत आफ्नो आयोजना क्षमता प्रदर्शन गर्यो। कोलकाताको विवेकानन्द युवा भारती क्रिडांगन (सल्ट लेक स्टेडियम) लाई ‘विश्वकप जस्तो अनुभव’ प्रदान गर्नका लागि स्तरोन्नति गरिएको थियो। स्टेडियमको मैदान, डिजिटल स्क्रिन र नम्बरसहितको सिट लगायतका पूर्वाधारहरूमा सुधार गरिएको थियो।
दर्शकहरूको सुविधा र सुरक्षाका लागि विशेष व्यवस्था गरिएको थियो। स्टेडियममा पानीका बोतल, छाता, झण्डाका डण्डी, सेल्फी स्टिक र ट्राइपड लैजान निषेध गरिएको थियो भने निःशुल्क पिउने पानीको व्यवस्था गरिएको थियो। भीडभाड र कालोबजारी रोक्नका लागि नम्बरसहितको सिट र डिजिटल टिकट प्रणाली लागू गरिनुले खेल आयोजनामा व्यावसायिकता झल्कायो। पश्चिम बंगालका खेलकुद मन्त्री इन्द्रनील खानले यो खेलले राज्यको ठूला अन्तर्राष्ट्रिय खेलकुद कार्यक्रमहरू आयोजना गर्ने क्षमता प्रदर्शन गर्ने बताएका थिए।
खालिद जमीलको नेतृत्वमा भारतीय फुटबलको लक्ष्य
भारतका प्रशिक्षक खालिद जमील १३ वर्षपछि पुरुष राष्ट्रिय टोलीको नेतृत्व गर्ने पहिलो भारतीय प्रशिक्षक हुन्। उनको नेतृत्वमा भारतीय टोलीले स्थिरता सुधार गर्ने, फिफा विश्व वरीयतामा माथि चढ्ने र नयाँ पुस्ताका खेलाडीहरू विकास गर्ने लक्ष्य राखेको छ। भारतले हालै बेङ्गलोरमा ४४ औं वरीयताको पानामासँग १-१ को बराबरी खेलेको थियो, जसले टोलीको वर्तमान स्थितिलाई दर्शाउँछ।
ब्राजिलसँगको यो खेल भारतका लागि एक ठूलो अनुभव र सिक्ने अवसर थियो। विश्वका उत्कृष्ट टोलीमध्ये एकसँग खेल्दा भारतीय खेलाडीहरूले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरको दबाब र खेलको गतिलाई नजिकबाट महसुस गर्न पाएका छन्।
ब्राजिलको २०३० विश्वकप योजना र भारतका आगामी खेलहरू
ब्राजिलका प्रशिक्षक कार्लो एन्सेलोट्टी २०३० को विश्वकप चक्रसम्म टोलीको नेतृत्वमा रहनेछन्, जसले ब्राजिलको दीर्घकालीन योजनालाई संकेत गर्छ। यता, भारतले भने तत्कालै अर्को ठूलो चुनौतीको सामना गर्नेछ। अक्टोबर ६, २०२६ मा कोलकातामै भारतले उरुग्वेसँग खेल्ने तालिका छ। फिफा वरीयतामा ब्राजिलभन्दा कम भए पनि उरुग्वे एक बलियो दक्षिण अमेरिकी टोली हो।
यसबाहेक, भारतीय महिला टोलीले पनि अक्टोबर ८ र ११ मा कोलकातामा रुससँग दुई मैत्रीपूर्ण खेल खेल्नेछ।
