३४ वर्षको उमेरमा ५० वर्षमै अवकाश लिनुपर्ने वकालत गर्दै जनमत बटुलेका नेताहरू अहिले आफैँ ५० वर्ष पुग्दा सोही प्रश्नमा मौन देखिएका छन्। यो प्रवृत्तिले राजनीतिक नैतिकतामा गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।
जनतालाई भ्रमित बनाउने र आफूलाई मात्रै सही देखाएर सत्तामा पुग्ने प्रवृत्तिले राजनीतिलाई गिजोलेको छ। आफूले उठाएका प्रश्नको जवाफ आफैँले दिन सक्ने नैतिक साहसको अभावले जनविश्वास घटाएको छ।
दोहोरो मापदण्डको प्रवृत्ति
राजनीतिमा अरूलाई प्रश्न गरेर लोकप्रिय बन्ने प्रचलन सामान्य भए पनि आफूले उठाएका प्रश्नको जवाफ आफैँले दिन सक्ने नैतिक साहसको अभाव देखिएको छ। हिजो अरूका लागि बनाइएको मापदण्ड आज आफैँलाई लागू हुँदा मौन बस्नुले त्यो सिद्धान्त नभई सत्ताका लागि प्रयोग गरिएको एउटा नारा मात्रै भएको पुष्टि हुन्छ।
यो दोहोरो मापदण्डको प्रवृत्तिले राजनीतिक दल र नेताहरूप्रति जनताको वितृष्णा बढाएको छ। यसले दीर्घकालमा लोकतान्त्रिक प्रक्रिया र सुशासनमा समेत नकारात्मक असर पार्न सक्छ।
जनतामा विश्वासको संकट
जनतालाई भ्रमित बनाउने र आफूलाई मात्रै सही देखाएर सत्तामा पुग्ने प्रवृत्तिले राजनीतिलाई जटिल बनाएको छ। यसले गर्दा जनताले कुन नेता वा दलको कुरालाई विश्वास गर्ने भन्नेमा अन्योल सिर्जना भएको छ।
जब नेताहरूले आफ्ना भनाइ र व्यवहारमा एकरूपता देखाउँदैनन्, तब जनतामा विश्वासको संकट गहिरिन्छ। यो संकटले समग्र राजनीतिक प्रणालीको विश्वसनीयतामाथि नै प्रश्न उठाउँछ।
राजनीतिक दल र नेताहरूले आफूले उठाएका प्रश्न र सिद्धान्तमा अडिग रहँदै नैतिक इमान्दारिता देखाउनु अपरिहार्य छ। जनताको विश्वास जित्नका लागि भनाइ र गराइमा एकरूपता ल्याउनु नै अबको बाटो हो। अन्यथा, यस्तो प्रवृत्तिले राजनीतिलाई थप कमजोर बनाउँदै जानेछ।
