विराटनगर–१ का अध्यागमन अधिकृत दुर्गाप्रसाद पोखरेल टिमुरेस्थित कार्यालयमा काम गर्दागर्दै बाढीले बगायो। काठमाडौँमा रहेका दाजु प्रेम पोखरेलले भाइ जीवित भेटिने आशा त्यागेका छन्। ‘माटोमुनि पुरिएको छ कि! भेटिएको छैन। मान्छे बाँचेको छ भन्ने विश्वास छैन,’ उनले भने। बाढी आउनु केही मिनेटअघि मात्रै दुर्गाप्रसादले साथीसँग फोनमा कुराकानी गरेका थिए। त्यो नै उनको अन्तिम बोली बन्यो।
भट्टराई परिवार अहिले चितवन र नारायणी किनारसम्म पुगेर शवको पहिचान गर्ने प्रयास गरिरहेको छ। ‘जीवित त भेटिएन, अब सास नभेटिए पनि लास भेटियोस्,’ दाजुले निराशा व्यक्त गरे।
यसैबीच, सुन्दरहरैंचाकी ल्याब टेक्निसियन पूजा आचार्य र उनका ३ वर्षीय छोरा भने सकुशल भेटिएका छन्। धुन्चेस्थित कार्यालय क्षेत्रमा उनीहरू सुरक्षित रहेको खबरले परिवारलाई खुसी दिएको छ। आचार्यका आफन्त यदुनाथ नेपालका अनुसार उनीहरू धुन्चेकै कार्यालयमा सुरक्षित छन्। तर, त्यहाँबाट उद्धार गर्ने चुनौती बाँकी छ।
रसुवाको धोबीखोला/देवीघाट क्षेत्रमा १२ वर्षदेखि व्यापार गर्दै आएका भारतीय नागरिक शिवशङ्कर गुप्ता पनि बाढीपछि सम्पर्कविहीन छन्। उनका नाति मनोज रौनियारका अनुसार इन्डियामा रहेका परिवारसँग असोज ८–१० गतेतिर अन्तिम पटक कुरा भएको थियो। त्यसपछि कुनै सम्पर्क हुन सकेको छैन।
प्रहरी र उद्धार टोलीले निरन्तर खोजी जारी राखे पनि अझै गुप्ताजस्ता सयौँ बेपत्ताको उद्धार हुन सकेको छैन। राष्ट्रिय समाचार समिति नेपालका अनुसार रसुवाको भोटेकोशी नदीमा आएको बाढीमा परी सम्पर्कविहीन भएका ३९ जनामध्ये पोखरीया नगरपालिका–५ का ओ जिर अन्सारी र वीरगञ्ज महानगरपालिकाका सिन्धुलीका ज्ञानबहादुर थिङ सम्पर्कमा आएका छन्।
मधेस प्रदेशका विभिन्न जिल्लाबाट आफन्त सम्पर्कविहीन भएका सूचना आएपछि प्रदेश प्रहरी कार्यालयले विवरण सङ्कलन गरिरहेको छ। हालसम्म मधेस प्रदेशका १७१ जना बेपत्तामध्ये २२ जना परिवारको सम्पर्कमा आएका छन्।
